Poezija - miki_wanderer

2

Poezija - miki_wanderer

offline
  • Pridružio: 03 Maj 2011
  • Poruke: 43

- Бакнеж -

Еден твој бакнеж беше
како оган да бакнувам,
а чувството беше исто
како бавно да умирам...!

Барем тогаш да умрев
бакнат на твоите усни,
па потоа духот нека ми лута
по беспатјето пусти...!



Registruj se da bi učestvovao u diskusiji. Registrovanim korisnicima se NE prikazuju reklame unutar poruka.
offline
  • Pridružio: 03 Maj 2011
  • Poruke: 43

- Љубов -

Одела љубовта
по еден пат,
ја гледал секој :
- и стар и млад !

Таа си одбрала
едно мало момче,
со најцрна коса
и зелени очи !

И го завела таа
како што таа си знае,
тоа се заљубило,
- што да се прае ?

Си живееле тие
на лисната падинка,
во малечка куќичка,
каде што среќа има,
во убава градинка !

Но ова е приказна
со среќен крај,
се случила таа дамно
во еден убав Рај !!!



offline
  • Pridružio: 03 Maj 2011
  • Poruke: 43

- Улична светилка -

Околу уличната светилка
безброј бубачиња си играат,
весели молци безгрижно си леткаат,
црномурни светулки испрекинато светкаат...

И јас така еднаш кога бев мал
си играв со еден убав цвет,
на него имаше малечка пеперутка
ми одлета таа мене во брз лет...!

И оттогаш јас не знам
што повеќе да сакам :
- цветчињата што цветкаат,
или пак - пеперутките што леткаат...???

offline
  • Pridružio: 03 Maj 2011
  • Poruke: 43

- Ветерот ми кажа...

- Ветерот ми кажа
една стара песна,
за една романса,
за љубовна шанса...

Ветерот ми кажа
една стара случка,
за двајца сакани,
што сега не се љубени...

Ветерот ми кажа
еден стар настан,
за една плажа,
за една љубов мала...

Ветерот повторно се сети,
и пак тој мене ме потсети,
со тивок ветерен глас
ме потсети тој на нас...!

offline
  • Pridružio: 03 Maj 2011
  • Poruke: 43

- Дијалог -

,, Лесно е некој да се мрази
кога на опашка ќе те
згази “ - така ми рече едно
ѓаволче јадејќи јаболче

Скршен Ангел потоа ми
кажа : ,, Најтешко е да сакаш
без надеж до крајот, исто
како што сакав и јас да се
вратам во Рајот “

- Продолжува

offline
  • Pridružio: 03 Maj 2011
  • Poruke: 43

- Angeo - ( Пратено некогаш на Наташа )

Ako ti sada doge jedan
Angeo lep, sa plavu kosu a u
njim cvet, recicu ti :

,, On je sada u boli jer taј
tebi voli "

,, On nekad mnogo gresi, ali
se tvoje ime tesi "

,, Taj ne mogu da povrаti vreme, pa
zato je poslao mene "

,, Taj ne zeli druga, jer to je
samo tuga "

,, On misli o tebi i sreci, kazi
lepotice, sta da mu reci ??? "

offline
  • Pridružio: 03 Maj 2011
  • Poruke: 43

- Димензија длабочина -

Како темница -
кога се сознава,
како инспирација -
која се спознава,

како некоја тајна -
која се дознава,
како метал во рудник -
што се препознава,

како мудрост -
што се осознава,
како збор меѓу редови -
што се распознава,

и морско дно,
и човечки мисли,
и недоискажани нешта,
и се‘ останато,

- тоа е длабочина.

offline
  • Pridružio: 03 Maj 2011
  • Poruke: 43

- Димензија шесто сетило -

Само за еден поминат миг
ми кажа нешто мојот инстинкт,
ми кажа нешто моето чувство,
имав чувство за некое претчувство

Топлина и студенило
во мене е измешано,
а радост и среќа
заедно со тага и дилема

Каде било да се оди,
секогаш е тука мојот инстинкт за да ме води,
кога имам во мене непријатно чувство,
слушам што ќе ми каже моето претчувство

Ако силно веруваш во себе,
шестото сетило е во тебе

offline
  • Pridružio: 03 Maj 2011
  • Poruke: 43

Napisano: 04 Maj 2011 14:25

- Лебеди -

Само еден бел лебед плива во ноќта,
и тој е сега сосема сам,
и нема таков научник на светов
што ќе каже дали е тој млад или стар...!

Два бели, најбели лебеди пливаат
во езеро тивко, најбистро, бело,
и види : - кога се доближија тие
со вратовите направија срце цело...!

Три лебеди, пребели се сите,
пливаат, но не летаат во лет,
се доближија еден до друг
- и, направија прекрасен цвет...!

*

На пристаниште-мост јас сам во мракот
со нозете во водата седам,
лебеди, бесмртност, срце, цвет,
езеро прекрасно сјајно гледам.....

Dopuna: 04 Maj 2011 22:16



- Цветот што умира -

Едно малечко девојче
прекрасен цвет скинало,
бело цветче прекрасно,
цвет со жолто оченце...

Цветот има витка линија,
долга сламка зелена,
но нема домче - коренче,
а без корен се‘ умира...

Играше со него девојчето,
играше, играше, се изнаигра,
после кај што дедо и‘ работеше,
на мал насип го закачи...

Остана на насип цветчето,
закопано, а без коренче,
остана со главчето нагоре,
со жолтото око кон небото...

Помина време, помина,
тивко ветерче задува,
цветчето во бол се наведна,
- цветот убав што умира...

Dopuna: 04 Maj 2011 22:31

- Бела пеперутка -

О ти пеперутке бела
што леташ сама, нежна и смела,
што живееш за себе
а не заради други,
кажи ми малечка : ,, Дали ти студи ??? “

О ти пеперутке снежна,
ти си толку убава и нежна,
дали во месецов април
кога студот на се‘ му смета,
кажи ми да знам : ,, Како сега ти се лета ??? “

О ти пеперутке лесна,
дали ја слушаш мојата песна,
дали допрена на вишновата гранка
на која што уште нема цут мал,
кажи ми те молам : ,, Не ти е ли за мене жал ??? “

О ти пеперутке малечка,
дојдена од дамнешна бајкичка,
што леташ по овој силен лад
и која си над секој жал над,
јас ти велам душичке : ,, СРЕЌЕН ПАТ...!!! “


( пеперутките живеат многу кратко, а сепак се највесели, а ние живееме подолго, - па пак поголем дел од животот не сме среќни Sad )

Dopuna: 04 Maj 2011 22:45

- Фуџи -

Татко и малечка ќерка
бегале пред бандити во
планината Фуџи. Бегајќи
стигнале на еден повисок
врв. За да не ги фатат живи
и да не ги измачуваат, таткото
ја фатил малечката ќерка за
рачето и - скокнале.

Девојчето било многу
малечко и не знаело дека
кога ќе паднат долу, дека
ќе умрат.

Во паѓањето, таткото сеуште
држејќи ја ќерката, видел
дека тлото брзо се наближува.
Доле под нив имало едно дрво.


,, Ајде да одиме доле да си
поиграме под дрвото ! “ - и‘
рекол. Девојчето се насмевнало
и кликнало од радост, дрвото
било расцутено во бели
пупки. Тогаш било пролет.

Го чуле ова боговите, и
таму каде што паднале,
таму и ги претвориле во
цвеќиња. Тие се оние
цвеќиња што растат во
пролет под расцутените
дрвја во Јапонија. И двете
се посебни цвеќиња, но
изгледаат како еден цвет,
еден поголем, еден помал.
И тие секогаш се држат еден
се друг со цветовите.

Dopuna: 10 Maj 2011 14:05

- Плажа -

На плажа видов девојка со
убаво тело, ми откри тајна :
нејзината боја бело...

Ја гледав кратко,
секунда или две, ми рече :
,, ...Морево ми е се‘...“

,, ...За него живеам - ми рече, па и
знам сонцето во зима како
пече... “

,, ...Кога сум тажна тое е со
мене, и потоа не се чувствува
она друго време... “

,, ...Кога сум со него никогаш
не сум сама, и само тоа ми
вели дека сум убава дама... “

Јас само ја гледав онака
убава и мила, а косата и‘ беше
како вистинска свила...

Очите и‘ беа како облаков лак,
ја прашав : ,, Дали ќе те видам
пак ??? “

Се насмевна и рече :
,, ...Почекај ме некое утро тука,
јас ќе дојдам исто како
ветрот што лута... “

Секое утро крај морето гледав
и неа ја чекав...

Се прашував дали е секое зрнце
од злато, и кој е кралот
на она лебедово јато ???

Еднаш видов прекрасна
сирена, нејзината боја беше
бела...

Ме погледна со сините очи
мило и лажно, а јас заборавив
на се‘ што е важно...

Се насмевна и оддалеку ми рече :
,, ...сонцето во зима никогаш
не пече... “

,, ...кога сум тажна на дното
се враќам, но силна сум,
рече , и никогаш не плачам... “

,, ...кога сум сама јас со него
си зборам, а да излезам
надвор од него, не дека морам...??? “

Мене ме облеа зрак од тага...,
зошто е животот обична
илузија и лага ???

Добро ја разбрав
што сака да каже,
видов нема намера за ништо да лаже...

Наеднаш силно во морето блисна,
а мене со смеење
со вода ме плисна...

Тогаш и‘ дадов дел од срцето
за неа, а таа ми подари мала
и скршена стрела...

,, ...Знаев дека ќе дојдеш - знам и‘
реков - и секогаш те чекав, па
затоа утрата по плажава шетав...“

,, ...Знаев дека ќе дојдеш и знаев
ќе те видам, па потоа можеби
среќен ќе бидам... “

,, ...Сега те губам, а не знам да
се борам, што и да ветам,
не можам да сторам ...!!! “

,, ...Не биди тажен - ми рече - го
знам јас сето тоа, секое утро
јас те гледав од под вода... “

,, ...Знам со тебе никогаш не
можам да бидам, а толку
сакам со тебе да скитам...!!! “

,, ...Каде и да одиш, јас со
тебе не можам да идам, но
врати се некогаш овде,
барем да те видам... “

= Потоа заминав

Dopuna: 12 Maj 2011 23:15

- Поемата на Скитникот -

Скитникот не се срамеше од тоа што е
Патот беше единственото нешто што тој го знаеше
А небото го следеше секаде како пријател

Во новиот град тој гледаше свој дом
Луѓето гледаа странец со тешките очи
Таа ноќ ветерот им пееше балада на ѕвездите

Утрото Скитникот беше прв буден
Храната од вечерата стана појадок во утрото
Далечината пробуди нешто во него

Очите ну беа влажни...
Погледот му беше стаклен...
Срцето му беше тажно...

Скитникот беше сам
Погледна напред со крената глава
Повторно го одбра новиот пат...!

- Посветено на Старецот Скитник

Dopuna: 27 Maj 2011 16:55

-- Патување --

Кога долго патувам
само тогаш не тагувам,
кога долго шетам
со мислите летам...

Кога скитам,
и каде и да идам,
и каде било да стигнам
- сакам само сам да бидам...

Скитам без цел,
ден, - од ноќ дел,
често дење се кријам,
по цели ноќи скитам...

О кога ли ќе застане,
овој бол да престане,
во патот уште повеќе се заљубив
откога тебе те изгубив...!!!

Dopuna: 27 Maj 2011 17:00

-- Плоча --

Јас тагувам - ти си пееш,
ти плачеш - јас се смеам,
твојот глас - ѕвонче,
мојот бол - плоча...

Таа тажна плоча што се смее
и како ѕвонче саноќ што ми пее :
“ Ти си север - а јас југ,
не сме ние еден за друг ! ”

Dopuna: 27 Maj 2011 17:06

-- Нежност, стакло, зборови,
капка, камен --

Ти беше толку нежна како во
секој момент да ќе се скршиш,
те разгалував долго јас тебе,
сакав кога на раката моја се држиш...!

Твоето чело беше мазно како стакло,
твоите очи најзелени - исто така,
мислев дека секој момент ќе се скршиш,
па за се‘ ти нудев рака...!

Но...твоите усни ме изневерија,
неубаво кажаа - па ме повредија,
уште зборови ми рекоа, па ме ранија,
уште збор - два, сигурно ќе ме убиеја...

И целосна вистина било ова што го чув,
збор што во ноќите тажни го дочув :
знај, - капката камен урива,
свати, - зборот човек убива...

Dopuna: 28 Maj 2011 18:43

= Несоница =
( Кога ноќта е најдолга )

Во главата мисли се вртат,
во умот разни слики идат,
многу од нив не се јасни,
слушам гласови гласни...

Телото ми тежи,
рацете омалаксани,
нозете ми се стаписани,
целосно блокирани...

Не можам да спијам,
а не сум ни буден,
станувам вода да пијам,
а мислам сум во занес чуден...

Несоницата продолжува,
сонот пак се оддолжува,
како некој да ми поставил стапица,
без сон долга несоница...

Dopuna: 28 Maj 2011 18:45

= ??? =

Какво е ова место,
какво е ова време,
ова ми се случува често,
ова ми се случува мене.

Овде нема никој никаде,
никој никаде, а патот е каде,
никого нема, нема правец,
десно вода, лево чамец.

Дали да продолжам,
дали да одам,
дали да препливам,
дали да пробам ?

Целосно сум збунет,
целосно сум збунет,
целосно сум збунет,
целосно сум збунет.

Само некаков ѕвон
во тежок полусон...

Dopuna: 19 Jun 2011 18:10

- Љубовта што е ??? -

За љубовта велат дека бол е,
ех, дека таа сурово боли,
за неа велат пламен дека е,
дека таа гори без да моли.

А велат и само чувство била,
некакво мало, обично чувство,
не секогаш била така мила,
била некакво лошо претчувство.

А јас велам : возвишена е таа !
Нема ништо друго како неа !
Прекрасно нешто е таа мала !

Затоа што : нејзината смеа,
бол, чувства, оган, жар, се‘ е вредно,
па така, - таа е се‘ во едно !!!

Dopuna: 06 Jul 2011 9:25

== Мојата последна желба ==
( Четирите годишни времиња )


Ти посакувам да бидеш
убава како првото цветче
што излегува во пролетта !

Ти посакувам мислата да ти
биде бистра како солзата на
вљубената девојка во летото !

Ти посакувам да бидеш
среќна како летот на птиците
во есента кога одат на југ !

Ти посакувам сонот да ти
биде лесен како падот на
снегулката во зимата !

Ти посакувам се‘...

Dopuna: 18 Avg 2011 22:24

- Забранетата песна за совршениот Ангел во моите очи -

Те запознав и се изгубив себеси,
ти, Ангел од самите небеси,
јас, Скитник, во животот можам да издржам се‘,
но сега без тебе сигурно не...

Песните твои се тајна, збор-два кажуваат се‘,
а јас не знам како, па потоа тешко ми е,
дали ќе ме разбереш без да те загубам,
дали ќе имам потоа нешто друго вредно да изгубам ??

Ти сакаш искреност, рече : ,, Очите никогаш не лажат “,
дали и моите знаат нешто да ти кажат,
прочитај од срцево мое, тоа не знае да лаже,
тоа може само вистина да ти каже !!

( Дали и ти за мене тајно се молиш ??
Што ли мислиш кога гледаш во очите мои ??
Знам дека досега почувствувала, знам дека знае,
но тивка е, молчи, си трае...)

Ти знаеш да го запреш времето,
ти знаеш да ме потсетиш на летото,
ти ме врати во некои времиња други,
ти ми покажа како љубовта најсилно љуби...

Сакам да те допрам силно, но се плашам,
ако ме прашаш дали сум те сакал, како да ти кажам ???

Не сонам повеќе Ангели, туку тебе,
ми велиш : ,, Дојди, седни тука блиску до мене ! “,
ти не знаеш како ми е кога ќе се разбудам,
некогаш сакам воопшто и да не се пробудам...

Толку сакам да бидам со тебе,
толку сакам да ти го слушам гласот кога се смееш,
толку некогаш ми недостасуваш,
се‘ би9 дал за секогаш да се радуваш...!

Ти нудам широка душа и мир,
ти нудам срце колку небесниот шир,
ти нудам сон за да те чувам,
надвор ќе врне, ветер ќе дува...

Заради тебе ќе изградам град!,
со тебе ќе бидам вечно млад!,
заради тебе ќе направам апсолутно се‘,
јас никогаш нема да ти кажам не...!

Ќе ти подарам љубов и чиста душа,
ќе бидам оној што ќе те слуша,
ќе те мазам и галам
ти убава душичке мала...

Не мора да кажеш ништо, зборовите грешат,
мене и онака премногу ми тежат,
заборави на минатото и на се‘,
биди со мене, не ми вели не...

Биди ми ѕвезда што ме води,
биди ми водилка, пат по кој се оди,
само прегрни ме срце мое,
ти злато ми покажа вистинска љубов што е...!!!

offline
  • Pridružio: 03 Maj 2011
  • Poruke: 43

- Кошмар -

Те сонував тебе како и некодаш,
ноќеска, ти во мојот дојде сон...
-- Но вака не се случило никогаш,
знаев јас одма што е таа тежина тон...!!! -

...Зошто ме гледаш сега така...???!
Таков не бил никогаш погледот твој,
ти не си дошла никогаш до мене вака,
не си ти ‘таа‘ во одразот свој.....

...Која ли си ти, девојко друга,
дали си сенка или пак призрак...???
Кој ли те доведол мрак и пруга,

па доаѓаш со овој полноќен воз.....???
- Ноќеска ме мачеше чуден ѕвон,
не ти, - туку кошмар во мојот сон.

Ko je trenutno na forumu
 

Ukupno su 505 korisnika na forumu :: 3 registrovanih, 0 sakrivenih i 502 gosta   ::   [ Administrator ] [ Supermoderator ] [ Moderator ] :: Detaljnije

Najviše korisnika na forumu ikad bilo je 3466 - dana 01 Jun 2021 17:07

Korisnici koji su trenutno na forumu:
Korisnici trenutno na forumu: dragoljub11987, havoc995, volimpivuvolimrakiju